Atiye 2. Sezon 4. Bölüm

“Düzenim bozulur, hayatım alt üst olur diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?” Şems-i Tebrizi tasavvufun Ruh beden ilişkisi üzerine bölümde yaşanacakları yada benim diziden yapacağım çıkarımları çok iyi anlatan güzel söz. Diziye tasavvuf katmaları çok güzel düşünülmüş. Tasavvuf denilince Şems-i Tebrizi ile Mevlana arasındaki manevi aşk dillere destandır. Atiye ile annesi ile buluşmasında bebeği için yaptığı örnekleme Tasavvufi bir dil ve müzik ile anlatımı tüylerimi diken diken etti. Ağaç daha tohum iken ekilir Toprak Ana ona sahip çıkar. Yağmur yani su onu besler güneşle birlikte ve büyür gelişir toprağa kök salar daha da güçlenir. Başka hayatlara katkı sağlar. Burada herkesin yapacağı bellidir mükemmel işleyişle herkes görevini yapar. Buradaki örnekle Toprak Ana yani Atiye, karnındaki bebek yani kızı tohum olan , Atiye' nin o tohumu yani bebeği besleyip büyütmesi ve zamanı geldiğinde dünyaya getirmesi ve bebeğin dünyaya yardım etmesi gerektiğini ifade ediyor. Tasavvufi şekilde anlatılan örneklendirilen Yaradanın mükemmel düzen içinde herkese görev verdiği dünyada Atiye' nin sorumluluğu bu bebeği sağlıklı şekilde dünyaya getirmek olacak. Erhan' ın kızı görmesine gelecek olursak bu da hafıza ile ilgili "Her şey hafızamızın çekmecelerinde gizli, bu yüzden onları rüyalarımızda görüyoruz dedi" bunları daha önceden yaşanmış olduğu varsayımından yola çıkarsak Erhan' nın da bazı şeyleri hatırlaması olasıdır. Bu tamamen tahmin. Bu Nevşehir' e gitmeleri de yerin altından Göbeklitepe ile bağlantı olduğu söylenmişti. Dizi gittikçe sarıyor ileri bölümlerde daha da iyi ve anlaşılır olacak.

Ulan Erhan, sürekli ötüyorsun birilerine. Sus iki dakika, sus!

Serdar'ın bunları hatırlaması çok saçma değil mi ya o kapıdan geçmedi ki ve zaten önceki evrende de biliyordu her şeyi