Utøya 22. juli – Utoya

film yaşanmış bir katliamdan uyarlanmış ama becerememişler yani ya çekenin parası yokmuş yeterince ya da amatör bi film yapabilmiş bana göre yarışmalara katılan öğrenci filmleri gibi

Gerçek bir olaydan yapılmış olması ile sınırlı değil, gerçeği his ettirmiş, yaşatmış bir film. Bu ölüme bir soluk mesafede insanların neler çektiğini izlemek, anlamak gerekiyor.

Filmin ilk yarım saati kalitesiz bir yapım olduğunu anlamama yetti açıkçası. Saldırıyı okumak yeterli filmi izlemeye gerek yok bana göre. Verilen puanlar sadece olayın gerçek olmasından sanırım. Hayal ürünü bir konu olsaydı 1 puan bile alamazdı bence.

22 Temmuz 2011’de Oslo dışındaki bir adadaki bir gençlik kampında 500’den fazla genç, sabah saatlerinde Oslo’da bombalı saldırı yapan silahlı ve aşırı sağcı Brevik’in saldırısına uğradı. Yalnızca 72 dakika içinde 77 genç insan hayatını kaybetti. Filmde Kaja’yı ve arkadaşlarını tanıyoruz. Film, Oslo’daki bombalama olayı yüzünden gergin olan gençler olay hakkında konuşurken başlar. İlk silah sesleri ile güvenli ortam paramparça olur. İzleyici film boyunca dakika dakika Kaja’yı takip ederek hayatta kalmaya çalışır.

Açıkcası hangisine yorum yazayım bilemedim.Netflix in 22 july filmi daha derli toplu belgesel ile film arası fena sayılmayacak bir yapım.Ama burada değişik bir açı verelim derken doğrusu olmamış- ben görmedim saldırgan bile yoktu görüntüde-Bu filmi izleyerek saldırı hakkında hiç bir fikriniz olamaz.Zaten gerilimi de veremiyor.

Maalesef bu kadar büyük bir trajedi bu kadar dehşetli bir gerçek hikaye ancak bu kadar kötü yansıtılabilir.Müthiş bir hayalkırıklığına uğradım.Çok kötü çekilmiş ve yönetilmiş bir film.Oyunculuklarda son derece yapmacık ve acemice performanslar var.

Norveçteki akıl erdirmenin mümkün olmayacağı terör saldırısına kamera uzatan film olaylar ve sonrası hakkında fikirler veriyor. Amacına ulaşmış ve izlemeye değer bir film olmuş. Olayların gerçek olması farklı bir açıdan izlememizi sağlıyor.

Filmde olaylar başından sonuna kadar tek kamera çekimiyle devamlı kaçış sahneleriyle dolu ve empati ve gerçekllk hissini daha çok hissettirilmek istenmiş ama izlerken sizi bir noktadan sonra sıkmaya başlıyor .Sanırım ölenlerin ve ailelerine saygı duruşu niteliğinde bir yapım olmuş. Açıkcası çok keyif alamadım..

Bu kadar gerçekçi olacağını tahmin etmemiştim, çocukların psikolojilerini çok güzel anlatmış, resmen onlarla saklanıp onlarla kaçıştım filmi izlerken, çaresizliklerini yaşadım ekran karşısında.Bence kesin izleyin.

Yaşananlar büyük bir trajedi insanın aklı almıyor, nasıl bir nefret ve kötülük. Filme gelince açıkçası anlatımı beğenmedim, bir süre sonra sıkmaya başlıyor ve başka bir bakış açısı veya biraz daha olayın oluşuna dair görüntüler olabilirdi.