Omohide poro poro – Dün Gibi

Ananas normalde şekerli olur bunlara tatsız olanı denk gelmiş 😂

hoş. yalnız masum bir şeymiş gibi gösterilen okuldaki fırlama veletlerin tavırları gerçek hayatta kızlar için tramva olabiliyor. sırf bu yüzden okuladan nefret eden gitmek istemeyen tanıdıklarım var. karma eğitimin en büyük zararlarından biri. 1.07.00 arka fonda çalan kitaro

Kırları çok severim hatta bir gün orada yaşamak hayallerimden biridir. Tarlada çalışan insanlara hep özenmişimdir bazen arabayla geçerken rastlardım onlara ve kendimi onlar arasında çalışırken düşünürdüm. Filmdeki ayrıntılara dikkat edince Japonların kültürü ilgimi çekti. belki bir gün gidebilme şansım olur.

inanılmaz güzel, iç cocuğumuz bir yerlerde bizi bekliyor onu bulur ve kaldığı andan kurtarırısak bugünümüz geleceğimize yapacağı tamamlanmış hissi mucizevi oluyor. sevgili 27 yaşım mutlu sona ulaştır beni ...

52. dakikadaki kızların koro halinde söylediği müziği bilen var mı arkadaşlar

43

ZiyaretçiEfsane4 yıl önce

@Ziyaretçi İnan bende o müziği arıyorum ama bulamadım Shazam yaptım onda da bulamadım Macar şarkısı gibi değil mi ben araştırıyorum bulamadım kim bulursa buraya yazsın olur mu.

BeğenBildir

Çok güzel bir film, hatıralarla dolu, bana da küçüklüğümü hatırlattı. Öyle yavaş, tane tane ve nezaketle konuşuyorlar ki, japonca öğrenenler için biçilmiş kaftan. Keşke kursa gittiğim zamanlarda izleseydim, unutmaya yüz tuttuğum japoncayı yine de çat pat anladım. Filmde Japon kültürünü ve naifliğini de çok net görebilirsiniz, neredeyse her sahnede. Ama kızımızın ailesine biraz sinir olmadım değil, çok fazla katılar küçücük çocuğa karşı... Yine de bu da kültürlerinin bir parçası, ne desek boş. Çoğunlukla yüzümde gülümsemeyle izledim filmi, tavsiye ederim.

Kızın annesi ve babasına çok sinir oldum çok kötü ebeveynler.Fakat ana karakter yine de harikaydı, izlerken ah keşke Japonya'da okusaydım demedim değil.

çocukluğuma döndüm resmen benimde yan sınıfımda benden hoşlanan bir çocuk vardı ve çok utanmıştım yüzüme söylediğinde 🤭

Gerçekten kendi hayaımı izliyormuş gibi oldum. Ben de 3 kdeşden en küçüğüydüm ve hep ablalarımın kıyafetlerini bana verip gururumu kırıyordular. Aynı kızın zorluk çektiği matematik sorularını çözemiyordum ve ablam bana aynısını yapıyordu. Keşke evebeyinler çocuklarına böyle yapmasalar ve hepsine bireysel yaklaşsalar. Çocuklarınıza böyle yaptığınız için kalpleri hep kırık kalıyor ve travma olarak kalıyor...

Çocukluk travması dediğimiz iç içe geçmiş bir çok olayı inanılmaz sadece ve akıcı bir üslupla anlatmış Isao usta. Her karesinde ayrı bir yaşanmışlık tecrübe ediyorsunuz. bence nefis bir anlatımı vardı. Keşke böyle yapımların sayısı çoğalsa...