Never Let Me Go – Beni Asla Bırakma

kitap daha iyiydi kesinlikle. romantik olması güzel ama filmde sadece onun üstünde durmuşlar asıl konu gayet ilgi çekiciyken. tommy & kath ikilisi asıl çift olsun (ki ilişkileri kitapta daha derin ve daha güzel) diye ruth'u kötü göstermeye çok çalışmışlar. ruth kitapta da sinir bozucu bir karakterdi ama sürekli kıskançlık krizlerine girmiyordu, kath ile çok yakın arkadaşlardı ayrıca kimse de tommy'i ruth ile çıkmasına zorlamadı kızı suçlamaları komik biraz. film tek başına bakarsan güzel ama kitap uyarlaması olarak pek beğenemedim maalesf

üzücüydü biraz. anlamadığım şey şu neden kaçıp gitmiyorlar? bilen biri aydınlatırsa sevinirim

roman uyarlaması olan bu filmin yönetmeni şöyle demiş : “Birçok bilimkurgu filmi baskın yönetimlerden kaçma ya da onun gibi şeylerle ilgili fakat bizde durum tam tersi. Karakterlerimiz hiçbir noktada kaçmaya yeltenmiyorlar çünkü doğduklarından beri bir onur ve bulundukları topluma karşı görev bilinciyle büyütülmüşler. Kaçmamalarının bir sebebi de gidecek bir yerleri olmaması. Film, sevdiğiniz insanları ‘o anda’ kucaklamanın önemini vurguluyor, çünkü zaman kısa. Bu filmle çok güzel ve ironik bir iş çıkartmak istedim. İzleyiciyi Ishiguro’nun yarattığı dünyaya dahil edebilmeyi umarak yaptık. Filmin romantik olması da benim için çok önemliydi, estetik açıdan memnun edici olması da, çünkü filmin sunduğu deneyim, acı-tatlı bir deneyim.”

Yani gerçekten böyle hayatlar vardır bence. İnsanların diğer insanlar için heba edildiği gibi. Ada filmi de buna benzer ama onda duygu yoktu. Hiç değilse bunları duygusal kurban etmişler. Ağızlarına bir parmaak bal çalmamışlar.